Alfabet rosyjski - cyrylicapokaż wersję do wydruku

Alfabet rosyjski, inaczej cyrylica, składa się z 33 liter:
- 10 samogłosek (w tym 4 tzw. jotowane е, ё, ю, я)
- 21 spółgłosek
- dwa znaki: miękki ь i twardy ъ

А oto cały alfabet:

Litera Nazwa Odpowiednik
polski
Przykłady Wymowa, komentarz
А а
a
A
 
Анна (czyt. Anna) -Ania
Алфавит (czyt. Ałfawit) - alfabet
Czytana jak polska. Akcentowana wymawiana dłużej. Rzeczowniki rodzaju żeńskiego są bardzo często zakończone na tę samogłoskę, np. девушка dziewczynka, парта - ławka
Б б be B бабушка (czyt. babuszka) - babcia Podobnie jak w języku polskim
В в we W свой (czyt. swoj) - swój
Виктор (czyt. Wiktor) - Wiktor
Czytana podobnie jak polska. W połączeniach ze spółgłoskami bezdźwięcznymi, jak св-, кв-, тв- nie ubezdźwięcznia jak w języku polskim, tylko czytana jest jak w, porównaj твой (czyt. twoj) - twój
Aby wymówić prawidłową dźwięczną spółgłoskę w należy dolnymi zębami dotknąć górnej wargi.

Nie mylić z naszą B!
Г г gie G герой (czyt. gieroj) - bohater
город (czyt. gorad) - miasto
Podobnie jak w języku polskim. W zależności od sąsiadującej samogłoski może być wymawiana miękko lub twardo. Jeśli po tej spółgłosce będzie е, и, я, ю, będzie wymawiana miękko, a jeśli а, о, у, ы, wówczas twardo. Forma pisana dużej litery tej spółgłoski przypomina T.
Д д de D дом (czyt. dom) - dom
дядя (czyt. diadia) - wujek
Wymawiana podobnie jak w polskim.
Е е je Je если (czyt, jesli) - jeśli
есть (jest') jeść
Samogłoska jotowana. Wymawiana różnie w zależności od tego, w jakim miejscu występuje. Jeśli jest na początku wyrazu lub po samogłosce, wówczas czytana jako połączenie je np. Европа (czyt. Jewropa) - Europa. Jeśli jest ona w środku wyrazu, wówczas czytamy jako ie, np. Гена (czyt. Giena) - Gienek

Uwaga! spółgłoski w obecności znaku miękkiego (jak w tabelce przykład есть) czytamy miękko, a oznaczamy to apostrofem przy tej spółgłosce.
Ё ё jo Jo ёж (czyt. joż) - jeż
ёлка (czyt. jołka) - choinka
Podobnie jak е, samogłoska jotowana. Wymawiana po samogłoskach i na początku wyrazu jak jo np. ёлка (czyt. jołka) - choinka. Jeśli występuje w środku wyrazu, czytana jako io, np мёрзнуть (czyt. miorznut') - marznąć. Jeśli w wyrazie jest ё to jest ono zawsze akcentowane.
Ж ж że Ż жить (czyt. żyt') - mieszkać
жена (czyt. żena) - żona
Spółgłoska wymawiana zawsze twardo, nawet jeśli występuje po niej samogłoska, np. жизнь (czyt. żyzn') - życie, желудок(czyt. (żełudok) - żołądek.
З з ze Z золото (czyt. zołoto) - złoto
зима (czyt. zima) - zima
W towarzystwie samogłosek niezmiękczajacych czytana podobnie jak w języku polskim. Po samogosksach и, я, е czytana bardziej miękko.
И и i
I Ирина (czyt. Irina) - Irena Samogłoska wymawiana podobnie jak polska.
Й й i kratkoje J йогурт (czyt. jogurt) - jogurt Podobna do polskiej spółgłoski j, ale rzadko występuje na początku wyrazu. Najczęściej można ją znaleźć w środku wyrazu lub na końcu, np. край (czyt. kraj) - m.in. brzeg (wyraz ma kilka znaczeń).
К к ka K кино (czyt. kino) - kino Spółgłoska wymawiana podobnie jak w języku polskim.
Л л Ł литр (czyt. litr) - litr
лампа (łampa) - lampa
Spółgłoska sprawiająca Polakom ogromne trudności w wymowie, bo wymawiana jest jak aktorskie ł. Wymawia się ją w ten sposób, że koniuszek języka dotyka górnych zębów.
W zależności od tego, jakie samogłoski są obok niej słyszymy l lub ł. Znak miękki powoduje jej zmiękczenie, np соль (czyt. sol) - sól , сколько (czyt. skolko) - ile.
М м em M мама (czyt. mama) - mama Wymawiana podobnie.
Н н en N нос (czyt. nos) - nos
няня (czyt. niania) - niania
Wymawiana twardo lub miękko jak polskie ń. Wersja miękka występuje najczęściej, kiedy po n piszemy miękki znak, np. конь (czyt. koń) - koń. Uwaga! Nie mylić z polskim h.
О о o O окно (czyt. akno) - okno
Оля (czyt. Ola) - Ola
Samogłoska, której właściwa wymowa wymaga pracy ust, całkiem inaczej, niż w języku polskim. Wymawiając zaokrąglamy usta w kształcie dziubka, a wydobywajacy się z nich dźwięk to coś pośredniego między u, a o. Nieakcentowana samogłoska czytana jest jako a.
П п pe P папа (czyt. papa) - tata
Петя (czyt. Pietja) - Piotrek
Wymawiana podobnie.
Р р er R рыба (czyt. ryba) - ryba Wymawiana podobnie. Nie mylić z polskim p!
С с es S собака (czyt. sobaka) - pies
сентябрь (czyt. sientiabr') - wrzesień
Wymawiana podobnie jak w języku polskim. W połączeniu ze znakiem miękkim czytana jako ś, tylko nieco delikatniej, np. брось (czyt. broś') - rzuć (rozkaz).
Proszę nie mylić z polską literką c.
Т т te T тут (czyt. tut) - tutaj
Таня (czyt. Tania) - Tania (imię żeńskie)
Wymawiana podobnie jak w języku polskim. Często występuje ze znakiem miękkim w bezokoliczniku i wtedy jest czytana jako dźwięk pośredni między c, a t', np. читать (czyt. czitat')
У у u U ураган (czyt. uragan) - huragan Wymawiana jak polska. Raczej występuje w środku wyrazu.

Może się mylić z polska literą y.
Ф ф ef F Федя (czyt. Fiedia) - Fiedia (imię męskie)
февраль (czyt. fiewral) - luty
Wymawiana podobnie.
Х х cha Ch хлеб (czyt. chleb) - chleb Odpowiednik polskiego ch. I wymawia się jak ch.
Ц ц ce C цифра (czyt. cyfra) - cyfra Wymawiana zawsze twardo. Mimo, że prawie zawsze występuje po niej samogłoska i , to czytamy, jakby była tam samogłoska y. Wyjątek w pisowni: цыплёнок (czyt. cyplonok) - kurczak.
Po tej spółgłosce najczęściej z samogłosek piszemy и, у, а.
Ч ч cze Cz человек (czyt. czełowiek) - człowiek
часы (czyt. cz'asy) - zegarek
Wymawiana zawsze miękko, dźwięk pośredni między cz, a c. Po tej spółgłosce najczęściej piszemy samogłoski а, е, ё, и, jotowanych (zmiękczających) nie piszemy.
Ш ш sz Sz шар (czyt. szar) - bombka, kula
шуба (czyt. szuba) - kożuch
Wymawiana zawsze twardo. Piszemy po niej и, а, о, у. Nie piszemy ы, chociaż połączenie ши czytamy jak szy, np. широкий (czyt. szyrokij) - szeroki.
Щ щ szcza SzCz щи (czyt. sz'cz'i) - kapuśniak
щука (czyt. sz'cz'uka) - szczupak
Dźwięk pośredni między sz, a cz wymawiany zawsze miękko.
ъ twardy znak - - Znak twardy pełni rolę graficzną. Występuje po przedrostkach typu об-, раз- с- przed samogłoskami jotowanymi. Wtedy wymawiamy samogłoskę jotowaną jak długie j z akcentem na niej, np. объехать (czyt. objechat') - objechać.
ы y Y - Samogłoska wymawiana jak polska.
ь miękki znak - - Ma za zadanie zmiękczać spółgłoskę występującą przed nią. W połączeniu ze spółgłoskami т, с, з, н, л daje odpowiedniki polskich miękkich spółgłosek, np.:
локоть (czyt. łokot') - łokieć, лось (czyt. łoś) - łoś, князь (czyt. kniaź) - kniaź, конь (koń) - koń, король (czyt. karol) - król.
Э э e oborotnoje E это (czyt. eto) - to Czytana podobnie jak polska. Rzadko występuje. Na na początku słowa, pomijając zaimki wskazujące это, эта itp.
Ю ю ju Ju Юля (czyt. Julia) - Julia
костюм (czyt. kastium) -garnitur
Samogłoska jotowana. W zależności od pozycji czyta się jako ju, po samogłoskach i na początku wyrazu, lub iu, po spółgłoskach i w środku wyrazu.
Я я ja Ja январь (czyt. janwar') - styczeń
семья (czyt. semja) - rodzina
Samogłoska jotowana, podobnie jak pozostałe jotowane pełni funkcję samogłoski zmiękczającej. Po samogłoskach i na początku wyrazu czytamy ją albo jako ja, a po spółgłoskach i w środku wyrazu jako ia.

Czytaj dalej
Skomentuj
Dodawanie komentarzy tylko dla zarejestrowanych i niezablokowanych użytkowników!

Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się.

Komentarze (4)

Johneleth
24 paź 2011
Taki myk - alfabet rosyjski to nie cyrylica. Piotr I zrobił sporo reform za czasów swojego panowania. Edukacja również była na ich liście. Przez co usunięto z alfabetu niektóre stare literki i ogólnie od tego czasu (początek wieku XVIII) pozostał on niezmieniony. A nazywa się "grażdanka"
Ruri
29 lip 2011
Najbardziej lubię nazwę tego Щ :D
Ruri
29 lip 2011
Tsa... zobaczymy w ile się nauczę :)
Malin_Ka
28 cze 2011
Łatwe ;)
ładowanie, proszę czekać...